Notice: Undefined variable: ret in /home/szkolaje/puente.pl/wp-content/plugins/simple-google-analytics/class/Output.class.php on line 139

Ambasady / Konsulaty w Polsce

Polskie placówki dyplomatyczne, konsulaty honorowe i Instytuty w Ameryce Łacińskiej i na Półwyspie Iberyjskim

Argentyna

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Argentyńskiej

Argentyna, Buenos Aires, Alejandro Maria de Aguado 2870, C 1425 CEB
tel. + 54 11 4808 1700,
tel. dyżurny + 54 11 4808 1700

Konsulat Honorowy Rzeczypospolitej Polskiej w Comodoro Rivadavia

Argentyna, Comodoro Rivadavia, Ingeniero Huergo No 1058 of. 1, 9000 Comodoro Rivadavia, Chubut
tel. (00-54-297) 446-60-75
tel. dyżurny (00-54-297) 1562-4248-614 Czytaj dalej Ambasady / Konsulaty w Polsce

Podróż Enrique

Podróż EnriqueTo nie jest prosta historia, to dokument o brutalności z jaką codziennie styka się tysiące osób i miłości która rozdziela setki rodzin. Dowiecie się jak wyglądają realia życia mieszkańców Ameryki Środkowej i co trzeba zrobić żeby przetrwać w dżungli pełnej przemytników, trefnej policji, zawistnych kompanów podróży. Sonia Nazario przedstawia świat jaki dla większość z nas nigdy nie istniał, w którym gwałty, rabunki, pourywane kończyny przeplatają się z bezinteresowną pomocą i empatią. Świat w którym żyją miliony ludzi, a miłość nie wie co to granice…..

Wojna Końca Świata

l wojna konca swiataMario Vargas Llosa „Wojna końca świata”

Wydana w 1980 roku „Wojna końca świata” jest jedną z niewielu powieści peruwiańskiego pisarza, której fabuła wychodzi poza granice Peru. W tym przypadku miejscem akcji są północno-wschodnie regiony Brazylii. Na wyschniętej, spieczonej słońcem części stanu Bahia, końcem XIX stulecia, dochodzi do jednego z najbardziej radykalnych buntów skierowanych przeciwko władzy. Rebelia Canudos staje się kanwą powieści Mario Vargasa Llosy.

Czytaj dalej Wojna Końca Świata

Kino Brazylijskie

Zarys historii kina brazylijskiego*

Brazylia – największy kraj Ameryki Łacińskiej, zarówno pod względem wielkości jak i liczby ludności jest również kolebką bardzo ważnego narodowego kina, które w Stanach i Europie było znane dużo słabiej, niż na to zasługuje, aż do stosunkowo niedawnego międzynarodowego sukcesu Dworca Nadziei (Central do Brasil, reż. Walter Salles, 1998) i Miasta Boga (Cidade de Deus, reż. Fernando Meirelles/Katia Lund, 2002).

Pierwsze filmy zaczęto kręcić w Brazylii w 1896 roku, zaledwie sześć miesięcy po pierwszym pokazie braci Lumière w Paryżu. W 1898, Brazylijczyk włoskiego pochodzenia, Affonso Segreto, zaczął kręcić filmy i od 1900 roku, lokalnie tworzone produkcje zdominowały brazylijskie ekrany. De facto, okres między 1908 a 1912 rokiem został nazwany bela época, “złotym wiekiem” brazylijskiego kina, gdy produkcja wynosiła około 100 krótkometrażowych filmów rocznie. Po tym, jak w 1911 roku zaproszono biznesmenów z USA do eksploatowania rynku filmowego w Brazylii, zagraniczne filmy zaczęły dominować.

Czytaj dalej Kino Brazylijskie

3 Habla con ellos

Esta vez les tenemos una sorpresa: en las conversaciones participarán (y cantarán especialmente para nosotros) miembros del grupo IMPACTO feat.
LA FORMULA, Guillermo Bastida y Noel Horta Sanchez!!

Se podrá ganar 3 invitaciones al concierto que tendrá lugar el día siguiente en Salsa Libre 

Como siempre nos vemos a las 19.00 en Lorelei, calle Widok 8.
Inscríbanse enviando un email a ola.szymczak@puente.org.pl

Czytaj dalej 3 Habla con ellos

Amaral

AmaralAMARAL” najpopularniejsza w Hiszpanii pop-rockowa grupa oparta jest przede wszystkim na duecie jaki stworzyli wokalistka Eva Amaral i gitarzysta Juan Aguirre. Zespół powstał w Saragossie na początku lat 90, a jego największe sukcesy przypadają na pierwszą dekadę XXI wieku. W 2002 roku Amaral uznany został za najlepszy hiszpański zespół, zarówno przez MTV Europe, jak i czytelników El Pais, a ich ówczesny przebój „Sin ti no soy nada” okrzyknięty został piosenką roku (m.on. Ondas Awards’ 2002). W polskich sklepach muzycznych jest już ich najnowsza płyta pt. „Gato negro – Dragon rojo”. Na stronie wydawcy, firmy Iberia Records, możecie posłuchać singla promującego też krążek.

POLECAMY

Habana Blues

Reżyseria Benito Zambrano – Rok produkcji 2005

Zapach cygar, smak cuba libre, listek mięty przylepiony do podniebienia po wypiciu mojito, słońce nad Hawaną, śmiech dzieci na Plaza Vieja grających starą szmacianą piłką, a przede wszystkim dźwięki muzyki wszędzie i zawsze. „Muzyka jest w nas, muzyka nam tylko została” tak kubańczycy mówią sami o sobie. I chyba tylko ktoś kto był i widział naprawdę doceni to, że mimo tylu niedogodności, mimo rzeczywistości która sprzyja raczej wiecznej depresji i paranoi kubańczycy są cały czas radośni. Choćby tylko na chwilę, czasem tylko dla obcych ale próbują pokazać światu, sąsiadom i sobie samym że jest jeszcze jakaś szansa. Habana Blues to film w dzięki któremu można przenieść się w inny wymiar. W miejsce gdzie ciągle najwyższym szczęściem jest posiadanie własnego samochodu Chevrolet rocznik 1952 jest nie wyjątkiem a normą, mieszkanie wraz z „matką moich dzieci”, a już nie żoną, koniecznością z którą radzi sobie koło 40% par. Jeśli ktoś Kubę zna tylko z reklamowych folderów to nic o niej nie wie dlatego warto zwrócić uwagę na zdjęcia Jeana-Claude Larriue pokazujące codzienność trzymanego w separacji od prawie 50 lat narodu. Hawana miasto piękne, miasto pokonane przez lata zaniedbania, uważnemu obserwatorowi ukaże niesamowitość swoich wewnętrznych dziedzińców które same w sobie i każde z osobna są oddzielnym mikrokosmosem.

Czytaj dalej Habana Blues

Bombon – El Perro

Reżyseria Carlos Sorino

Carlos Sorina w swoim filmie ukazuje nie tylko rozległe, nie kończące się proste krajobrazy Patagoni, ale i równie prostych bohaterów, którzy nie wymagając od życia niemożliwego, żyją skromnie, a co najważniejsze godnie. Tą historię pewnego psa i jego przypadkowego właściciela ogląda się w powolnym, kontemplującym rytmie błogiego popołudnia, co dodatkowo potęguje muzyka Nicolasa Sorina. Szerokie kadry smaganej wiatrem krainy na końcu Ameryki Południowej to niewątpliwie duży atut tego filmu. Miejsca gdzie poszczególne zdarzenia, dni i w efekcie całe życie ma swój rytm, nie zaburzoną pędem ku nowemu kolejność; miejsca których znaczenie można odnaleźć albo na końcu życia, albo mieć je w sobie. Zdjęcia Hugo Colace cechuje rytm wschodów i zachodów słońca, których cechą charakterystyczną jest to iż ich nie ma w zakresie naszego bezpośredniego postrzegania. Dla widza przyzwyczajonego do kina masowego, agresywnego w sposobie prowadzenia kamery historia głównego bohatera, który mimo przeciwności losu stara się żyć godnie i „nie na siłę” wydaje się w pierwszej chwili sentymentalna i taka właśnie jest aż do końca. Postać starszego 52-letniego mężczyzny pracującego fizycznie, w oddaleniu od wielkich metropolii, pogodzonego ze światem i rozumiejącego naturę do tej pory można było częściej spotkać w literaturze niż w kinie. Jak widać istnieje jednak spore zapotrzebowanie na kino dojrzałe i to istniej na wszystkich kontynentach, wydawałoby się różnych pod względem mentalnym.

Czytaj dalej Bombon – El Perro

Stowarzyszenie studentów i absolwentów Centrum Studiów Latynoamerykańskich Cesla UW – Puente zajmuje się integracją środowisk polskich i latynoamerykańskich. Naszym celem jest szerzenie kultur poszczególnych krajów Ameryki Łacińskiej w Polsce.

%d bloggers like this: